Lot balonem

Baloniku mój malutki,

Rośnij duży, okrąglutki.

Balon rośnie, że aż strach.

Przerwał miarę no i trach!

Na słowo: Trach Wiktorek zamiast upadać na podłogę wskakuje na mamę:)

Wybrał sobie wygodniejszą pozycję do upadku:)

Wiktorek uwielbia balony, choć pamiętam, że jak był malutki i dopiero co raczkował ,balon wywoływał u niego "atak paniki":)

Do wszystkiego trzeba jednak dorosnąć i się przyzwyczaić:)

Teraz balon wywołuje u Wiktorka same pozytywne emocje:)

Jak się zapewne domyślacie, dziś będziemy podróżować balonem:)

Nie samolotem, nie helikopterem, a balonem:)

Choć zapewne praca plastyczna z samolotem w roli głównej bardzo by się Wiktorkowi spodobała. 
Wiktoruś ostatnio ma "przerwę" od dziadka, który fajną farmę miał i na dobranoc ogląda Samolot Yetek z bajki Super Wings:)

Podróżowanie balonem jest chyba równie ciekawe co samolotem:)

Nasz balon jest bardzo kolorowy.

Posiada piękny koszyk wykonany ze sznurka jutowego i sznureczki, do których Wiktorek przymocowywał różnokolorowe kółka.

Kółek było dosyć sporo, każde z nich Wiktorek musiał wysmarować klejem i doczepić do kartki z balonowym koszykiem.

Praca wyklejona została wszystkimi przygotowanymi przez mamę kółkami. 
Gdyby było ich więcej, również znalazłyby swoje miejsce na kartce:)

Myślę, że taki piękny i duży balon uniesie nas aż do chmur:)

Ciuch, ciuch!!!

Jedzie pociąg,

Jedzie pociąg,

A w pociągu dzieci.

Jadą, jadą

Na wycieczkę,

Słonko jasno świeci.

Pierwszy wagon: Hop!

Drugi wagon: Tup, tup.

Trzeci wagon: klap, klap, klap.

Pociąg jedzie w świat!

Pierwszą z zabaw, tuż obok "Baloniku mój malutki" i "Kółko graniaste", jaką pokazałam Wiktorkowi była zabawa w pociąg.

Nauczyłam go trzymać się za ręce i jeździć w rytm piosenki po pokoju.

Często, gdy tylko wyciągnę ręce do tyłu, Wiktorek chwyta mnie za nie i woła: ciuch ciuch. To znak, że pociąg wyrusza w podróż.

Wiktorek lubi podróżować, czy to blisko do babci i dziadka lub do sklepu, czy też w góry lub nad morze. 
Pierwszą swoją daleką podróż nad morze odbył, gdy miał 3 miesiące!

Wiktorek podróżuje tylko i wyłącznie autem bądź swoim rowerkiem.

Pociągiem nie miał jeszcze okazji podróżować.

Musimy to nadrobić i pokazać mu inne środki transportu, jak autobus, metro czy właśnie pociąg.

Na pewno by mu się spodobało.

W tym tygodniu zajmiemy się środkami transportu.

W pierwszej kolejności ruszamy z lokomotywą.

Przed przystąpieniem do zabawy przeczytałam Wiktorkowi "Lokomtywę" J.Tuwima.

Następnie zaprosiłam Wiktorka do pokoju w poszukiwaniu ukrytych wagonów.

Odnalezione wagony Wiktorek przyczepiał do naszej pociągowej tasiemki.

Odnalazł bez problemu wszystkie wagony.

A tych wagonów było chyba ze "czterdzieści"!:)
 w każdym bądź razie lokomotywa była dosyć długa.

Wiktorek bardzo lubi taką zabawę w odnajdywanie ukrytych przedmiotów.

Po odnalezieniu wagonów i przymocowaniu ich do pociągu Wiktorek chodził z całą lokomotywą po domu i wolał ciuch ciuch. 
Bawił się w swoją wersję piosenki "Jedzie Pociąg z daleka".

Jako maszynista sprawił się doskonale:)

Kosmiczna wyprawa

W kosmosie było odlotowo.

Statek kosmiczny sprawdził się w stu procentach.

Ufoludek był wspaniałym przewodnikiem. Opowiadał nam różne historie gwiazd, zapoznał z nowymi planetami.

Nie zapomnieliśmy uwiecznić tych pięknych widoków.

Przedstawiamy Wam kosmiczną widokówkę.

Na ciemnym tle zobaczyć możecie pięknie błyszczącą się kulę - to księżyc w pełni.

Wykonany został z płyty CD.

Dookoła księżyca rozpryskują złote gwiazdki.

Gwiazdki wykonaliśmy ze stempelków.

Stempelek stworzyłam z ziemniaka. 
Wycięłam w nim kształt gwiazdy, co nie było łatwym zadaniem.

Następnie Wiktorek z małą niechęcią moczył ziemniaczany stempel w złotej farbie i odbijał go na czarnej kartce papieru.

Nadal nie wszystkie stemple Wiktorkowi odpowiadają. Ten dodatkowo nie zachęcał go wyglądem.

No cóż. Warto było chociaż spróbować.

Nasz kosmiczny widok w całej okazałości prezentuje się tak:

Prawda, że w kosmosie jest nieziemsko?