Mam Cię na widelcu!!!!

Pomysł na dzisiejszego jeża nie jest moim autorskim, jednak postanowiłam spróbować wykonać go z Wiktorkiem.

Przeglądając strony internetowe zawsze fascynował mnie sposób, w jaki wykonano takiego jeżyka. 

Dla chcącego nic trudnego, także zabraliśmy się do działania.

Przygotowaliśmy niezbędne rzeczy, a mianowicie:

- czarną farbę,

- obrazek jeża

i co najważniejsze

- mały, deserowy widelczyk.

Jak się zapewne domyślacie, malowaliśmy jeżowe kolce za pomocą widelca maczanego w farbie.

Zadanie, na pierwszy rzut oka banalne, jednakże troszkę przerosło mojego maluszka.

Niby Wiktorek wiedział, że trzeba malować widelcem, ale jakoś trudno było mu uzyskać efekt kolców. 

Suma summarum Wiktorek malował, jak potrafił, a mama "dopracowywała" szczegóły. 

I tym oto sposobem, wspólną pracą, powstał widelczykowy jeżyk. 

Pokolorowałam troszkę pozostałe części obrazka i troszkę ożywiłam naszego jeża:

A Wy robiliście jeża w takim wykonaniu?

Mały jeżyk

Jeżyk - zabawa paluszkowa

Idzie jeżyk, mały jeżyk  (dwoma palcami wędrujemy po plecach dziecka)

Zaraz wejdzie za kołnierzyk  (wkładamy palce za kołnierzyk),

No a jeż, jak to jeż  (dwoma palcami wędrujemy po plecach dziecka)

Może Ciebie pokłóć też!  (chwytamy dziecko pod boki i łaskoczemy)
lub (stukamy wielokrotnie palcem wskazującym po plecach dziecka).

Wiktorek uwielbia zabawę w jeżyka. 

Niebawem planuję nauczyć go innej zabawy z jeżykiem w roli głównej.

Natomiast dziś jeż był bohaterem naszej kolejnej pracy plastycznej.

Panie i Panowie, prezentujemy Wam paluszkowego jeża.

A dokładniej rzecz ujmując - jeża wykonanego z odbitych dłoni dziecka.

Na początek należy przygotować sobie obrazek z przesympatycznym panem jeżem.

My spośród różnych kolorowanek, wybraliśmy właśnie obrazek takiego jeża, którego zaakceptował Wiktorek.

 Naszykowaliśmy jeszcze farby w dwóch kolorach i pędzelek, zakasaliśmy rękawy i tworzyliśmy.

Najpierw pomalowałam wiktorkową dłoń na pomarańczowo, później na brązowo i odbijaliśmy ją wspólnie na tułowiu jeża. 

Wiktorek miał w planach odbijanie dłonie również na ryjku jeża, jednak mama go od tego pomysłu odsunęła :)

Wiktorek był niesamowicie uradowany, jednak mam wrażenie, że nasz jeżyk pałał większą radością widząc taką ilość wspaniałych kolców na swym grzbiecie:

Jeż z masy trocinowej

Na dzisiejszą pracę miałam całkiem inny pomysł. 

Miał być jeżyk narysowany na kartce i tyle.

Jednak moja mama podsunęła mi propozycję, aby wykorzystać zapomnianą masę trocinową. 

Dlatego nasz jeżyk z płaskiej formy przeistoczył się w przestrzennego stworka. 

Jak już wspomniałam masa trocinowa grała dzisiaj pierwsze skrzypce. Zakasałam więc rękawy i wzięłam się za jej tworzenie. 

Do jej wykonania potrzebowałam:

- trociny

- mąkę pszenną

- wodę.

Przygotowanie wcale nie jest takie trudne. Powiem szczerze, że masę robiłam na tzw. oko :) Wymieszałam w słoiczku mąkę z wodą (ok. 4 łyżek mąki). Następnie przelałam to do małego garnuszka i gotowałam na gazie - tak jak klej. 

Gotową masę przelałam do miseczki, aby troszkę odpoczęła i ostygła. Schnie szybko :) następnie dodałam ok. 4 garści trocin :) 

Później przystąpiłam do formowania postaci jeża. 

Najpierw jednak Wiktorek musiał się nią troszkę pobawić. Próbował ulepić swojego jeża (tyle, że kształtem go to wcale nie przypominało).

Po umyciu rąk i uformowaniu jeża zabraliśmy się za wbijanie w tułów jeża leśnych nosków, przyniesionych z naszej leśnej wycieczki do domu. 

 Na koniec jeż zyskał oczka z pieprzu i nosek z ziela angielskiego :)

Możemy Wam go zaprezentować w całej okazałości:

Pomysł z masą trocinową był o niebo lepszy od pierwotnego. 

Zapomniana masa plastyczna ujrzała  światło dzienne. 

Wiktorkowi chyba jeżyk się spodobał, bo nie protestuje, że zamieszkał u niego w pokoju :) A i spogląda na niego z uśmiechem :)

A WY co sądzicie o takiej propozycji na jeża?

Piszcie w komentarzach, czy Wam również się podoba :)

Kukurydziany jeżyk

Wiktorek ostatnio upodobał sobie zabawy w kuchni :) Otwiera wszystkie możliwe szafki i szuflady w poszukiwaniu interesujących go rzeczy. Zazwyczaj potrzebuje dużej patelni, drewnianego noża do masła, łyżki, trochę nieugotowanego makaronu, herbatki w granulkach w puszce oraz kilku plastikowych miseczek i słoiczków. I tak siedzi i razem z mamą bawi się w gotowanie.

Super sprawa!

Mama może w tym czasie przygotować obiad i ma pod okiem małego kucharza. 

Ostatnio dałam Wiktorkowi do zabawy płatki kukurydziane i czekoladowe do mleka. Zabawa z nimi bardzo mu się spodobała :)

I wtedy dostałam olśnienia!!!!

Skoro mamy tyle płatków śniadaniowych w domu, to może wykorzystamy je do jakiejś pracy plastycznej?

Tym sposobem powstał nasz dzisiejszy jeżyk.

Wiktorkowi oczywiście ogromną frajdę sprawił widok kleju :) Nie mógł się doczekać kiedy położę mu go na stoliczku obok obrazka jeża i miseczki z płatkami kukurydzianymi :)

Jak zwykle najpierw zabrał się za klej i smarowanie nim po jeżu. 

W sumie zaczyna pracę w dobrej kolejności :)

Po fascynacji klejem przyszedł czas na zainteresowanie się płatkami kukurydzianymi:)

Najpierw Wiktorek musiał ich skosztować :)

Po spróbowaniu, zrobił słynne BAMMM i nakleił je na obrazek :) w międzyczasie podjadając!!!

Nie miał zbyt dużo pracy, gdyż płatków nie było za wiele w miseczce :)

Nie wyklejaliśmy całego jeża, a jedynie jego kolce.

Nasz jeżyk jest troszkę śmieszny. Ma bardzo nietypowe, bo nieostre kolce, więc nie pokłuje Wiktorka :)

Na zakończenie muszę dodać, że płatki kukurydziane były wszędzie, bo na koniec Wiktorek standardowo wysypał je na podłogę. Wspólnie je pozbieraliśmy, tzn. głównie mama sprzątała, a Wiktorek znowu je wysypywał.

Radość była przeogromna!

Jak niewiele potrzeba dziecku do szczęścia :)